Wendy Veldhuizen Hoek 11

Fine-tuning

Ik noem hem Sergen. Hij kwam hier wekelijks voor meer vakken en met kleine stapjes ging hij steeds vooruit. Nu hebben wij afscheid genomen. Na twee jaar. Vier keer heeft hij het wel gezegd. De vader van Sergen. Dat hij zo dankbaar is voor mijn hulp.
Nu hebben we natuurlijk ook wel heel hard gewerkt de afgelopen twee jaar.
-          De jongen enorm gestimuleerd,
-          hem op zijn gemak gesteld,
-          de jongen aangemoedigd en gecomplimenteerd,
-          hem succeservaringen laten behalen,
-          steeds weer bijgehouden en bijgesteld wat de ondersteuningsbehoeftes waren,
-          de juiste instructies daarbij gegeven,
-          passende leermiddelen daarbij gezocht,
-          enthousiasme voor het desbetreffende vak of onderdeel overgedragen,
-          en veel gelachen met elkaar!
Maar het is ook gewoon mijn vak. Ouders investeren in tijd en geld en ik doe ‘gewoon’ zo goed mogelijk mijn werk en mijn best. Als ouders dan zo dankbaar zijn en dat zo duidelijk uitspreken dan ben ik best trots. Dan heb ik het pas echt goed gedaan, denk ik dan. En dan ben ik ook dankbaar dat ik in staat ben geweest om goede en open communicatie met ouders te hebben en bij het kind de juiste snaar heb weten te raken. Want dat is fine-tuning . Dat je je taal precies kan af stemmen op het juiste niveau van de leerling, zodat die de informatie helder en scherp kan opvangen.

Daar gaat ze

Wat zijn ze toch leuk, kinderen. Ze komen hier elke week weer vrijwillig. Zou het echt? vraag ik me af. In het begin zal het misschien nog onder lichte dwang van hun ouders zijn. Maar als ze eenmaal zijn geweest en we hebben wat gekletst en elkaar beter hebben leren kennen, lijkt dit niet meer het geval.Elke zaterdagmiddag zie ik haar met haar vrolijke gezichtje en baggerlaarzen van de scouting aankomen, met haar huiswerkmap in haar handen. Steevast babbelen we eerst wat over vuur maken in het bos en hoe je daar pannenkoeken op kunt bakken.En dan gaan we aan het werk en vliegt het uur voorbij. Omdat het samen werken en leren zo leuk is vergeten we soms om een tussenstop te houden, met limonade en een koekje. En vandaag is ze er dan alweer voor het laatst. Ik vind het jammer. Maar ik moet haar loslaten want ze kan het nu alleen.
 
Met grote achterstand voor het vak rekenen kwam Sophie hier in de praktijk binnen. Ik constateerde al heel snel dat ze eigenlijk juist heel goed kon rekenen. Alleen het automatiseren wilde niet zo goed op gang komen. Wat ook opviel is dat ze erg onzeker was over haar rekenvaardigheden. Zij twijfelde veel. Keek veel naar mij en zocht daarmee bevestiging. Ze zei vaak : “ik weet het niet”, “nee, vast niet”, “het is moeilijk”, “of toch niet” en“denk ik”. Maar Sophie was eigenlijk heel goed in staat om de sommen uit de rekenverhaaltjes te halen.
 
In de handelingssessies is aandacht besteed aan de vakken rekenen en begrijpend lezen. Sophie heeft een goede werkhouding laten zien, zowel hier in het lesuur elke week, als ten aanzien van haar huiswerk. Ze is geïnteresseerd en gemotiveerd. Dat is een voorwaarde voor succes.
Dat Sophie op school andere toetsuitslagen liet zien dan hier in de praktijk zette mij en de ouders aan het denken. Hierover heb ik contact gehad met de leerkracht van Sophie. Sophie is snel afgeleid op school en heeft duidelijk moeite om zich lang achtereen te concentreren. Ze mocht een Cito-toets begrijpend lezen opnieuw maken op school maar dan op de computer. Daarbij haalde ze een II (!) score ( ze kwam van een IV). Duidelijk wordt dat Sophie het niveau van de begrijpend lezen teksten en de lesstof rekenen wel aan kan maar dat er andere factoren een rol spelen waardoor haar niveau niet voldoende tot uiting kwam. De gesprekken met ouders, de contacten met school en de Rt ondersteuning voor Sophie hebben er voor gezorgd dat er een groei in gang is gezet. Ik gaf haar een duwtje in de goede richting. Mij heeft ze niet meer nodig want ze kan het nu zelf. En dat weet ze.
Daar gaat ze. Met zelfvertrouwen en meer eigenwaarde. Daarom kan ik haar loslaten. 

Dyslexie Screening Test

Het kan voorkomen dat uw zoon of dochter problemen heeft met (het leren) lezen en spellen. En dat u zich afvraagt of uw kind misschien dyslectisch is.
 
Dyslexie is een stoornis die gekenmerkt wordt door een hardnekkig probleem met het aanleren en het goed en vlot toepassen van het lezen en/of spellen op woordniveau. Bij alle schoolvakken staat de leesvaardigheid van uw kind centraal. Als uw kind moeite heeft met lezen en spellen is het belangrijk om te onderzoeken of er sprake is van dyslexie.
 
Het kan ook voorkomen dat de leerkracht van uw kind vermoedens van dyslexie heeft geuit, maar dat uw kind niet in aanmerking komt voor een dyslexieonderzoek, bijvoorbeeld vanwege te hoge cito-scores. 
 
Hoek 11 kan u helpen om erachter te komen of dat zo is.
 
Hiervoor wordt o.a. de Dyslexie Screening Test (DSTNL) ingezet. De DST is ontwikkeld vanuit de behoefte aan een test waarmee tot een eerste schatting van het risico op dyslexie kan worden gekomen.
 
De DST dient als screeningsinstument en bepaalt of er een kans bestaat dat uw kind dyslexie heeft. Er wordt geen diagnose gesteld of dyslexieverklaring afgegeven. Daarvoor is een uitgebreider onderzoek bij een GZ psycholoog of orthopedagoog nodig.
 
De DST kan afgenomen worden bij kinderen tussen de 6,5 en 16,5 jaar.
De DST bestaat uit 11 subtests: Woordenschat, kralen rijgen, woorden lezen, evenwichtstest, klanksplitsing en letterverwisseling, spelling, cijferreeksen achterwaarts, schrijven, lezen, plaatjes en letters benoemen, woordenschat en taalkundige begrippen. Er wordt geen beroep gedaan op kennis.
 
Na afname van de test volgt een verslag en een gesprek waarin de resultaten worden besproken.
 

Fier

Toen ik een passende titel zocht om boven dit stukje te plaatsen,  ben ik overgestapt van trots naar fier. Het is een woord dat zoveel mooie betekenissen heeft: bloeiend, met rechtmatige trots, een goed gevoel hebben over wat je hebt gedaan of bereikt, opgeheven en zelfbewust.
 
Want fier ben ik op de leerlingen in mijn praktijk Hoek 11. En fier toonden zij mij hun rapport deze week. En terecht.
Want hoewel ik eerder op deze site schreef - Er valt zoveel meer te ontdekken dan een Cito D of E score - gaat het vandaag  juist óver die D en E scores. Want hoe fijn is het als het kind die lage scores helemaal niet meer heeft en er in de grafieken op het rapport weer allemaal stijgende lijnen te zien zijn.
 
Hoe fier zullen deze kinderen zich voelen dat ze niet meer voor dom worden aangezien in de klas omdat ze nu een van een V naar een III zijn opgeklommen. Of van een E naar een C. En de juf of meester ze nu wel ziet zitten en ze niet meer overslaat bij de interactie in de klas.
 
Hoe fier zal het kind zijn dat het zelf weer vragen durft te stellen in de klas omdat hij zich veel zekerder voelt.
 
Het zelfbeeld van veel van deze kinderen is weer opgekrikt. Dat ligt niet aan de goede cijfers die ze halen, maar omdat ze hard hebben gewerkt en door deze mooie rapportcijfers nu ervaren dat oefenen helpt en dat dát uiteindelijk voor dat goede gevoel zorgt. Dat je fier kunt zijn op wat je hebt gedaan of hebt bereikt.
 
Het zelfvertrouwen van deze kinderen is gegroeid. Doordat ze voelen dat ze het waard zijn dat er aandacht aan hen is besteed. Door de ouders die investeren in deze kinderen.
 
Het is mijn taak om de kinderen die in Hoek 11 komen dat goede gevoel te laten ervaren. Ze moeten zich hier prettig en veilig voelen. Zodat ze kunnen zijn wie ze zijn. Dat ze niet beoordeeld worden op scores. Dat ze vragen willen, kunnen én durven te stellen. Dat ze zichzelf kunnen zijn. En weten dat succeservaringen gevierd worden, hoe klein dan ook.
 
Maar deze week vieren we het groots. Met gebak! Omdat de we fier zijn!

Toelating voortgezet onderwijs gebaseerd op schooladvies

Basisschool

  • Vanaf 2015 nemen basisscholen de verplichte eindtoets tussen 15 april en 15 mei af.
    Basisscholen geven vóór 1 maart een schooladvies.
     
  • Schooladvies gebaseerd op gehele schoolloopbaan
    Basisscholen geven in een schooladvies aan welk type voortgezet onderwijs het beste bij een leerling past. Daarbij kijkt de school onder andere naar:
    • Aanleg, interesses en talenten van een leerling;
    • Leerprestaties;
    • De ontwikkeling tijdens de hele basisschoolperiode;
    • Concentratie, motivatie, taakgerichtheid, tempo van werken en doorzettingsvermogen van een leerling.
       
  • De basisschool mag alle gegevens die het heeft uit toetsen betrekken bij het schooladvies dat zij de leerling geven.
    Het advies mag dus gebaseerd zijn op alle toetsen die leerlingen op de basisschool maken bijv:
    • toetsen van het leerlingvolgsysteem (met name uit leerjaren 6, 7 en 8)
    • de Entreetoets in groep 7
    • een IQ-test (bv NIO)
       
  • Schooladvies voor 1 of 2 schooltypes
    Basisscholen kunnen een schooladvies voor 1 schooltype of voor 2 schooltypes geven. Dus bijvoorbeeld een havo-advies of een vmbo-tl/havo-advies.

    Een schooladvies voor 3 of meer schooltypes is niet meer toegestaan.
    Binnen de povo-procedure, die geldt voor de scholen in Utrecht en Stichtse Vecht geldt een enkelvoudig advies, dus bijvoorbeeld een havo-advies, of een vmbo-tl-advies. De basisschool kan wel aangeven dat een plaatsing in een havo/vwo brugklas wenselijk is in het geval van een havo-advies.

Voortgezet onderwijs

  • Sinds het schooljaar 2014-2015 baseren scholen voor voortgezet onderwijs de toelating van leerlingen op het (basis)schooladvies.
    Middelbare scholen laten leerlingen op basis van het schooladvies dat scholen geven voor 1 maart  toe tot een van de schooltypen in het voortgezet onderwijs.
     
  • Middelbare scholen mogen toelating dan niet meer af laten hangen van het resultaat van de eindtoets.
     
  • Een middelbare school mag een leerling niet weigeren omdat zij de toetsscores (wel op basis van het leerlingvolgsysteem, VO school kan op basis van niveau afwijzen !) te laag vindt.
     
  • De school voor voortgezet onderwijs mag leerlingen geen extra toetsen laten afleggen om het niveau  te bepalen. Er kan wel een aanvullende selectie plaatsvinden, bijvoorbeeld door een motivatiegesprek met de leerling voor een tweetalig onderwijs school. Ook mag de school in het voortgezet onderwijs zich bij de toelating niet baseren op andere toetsen die leerlingen op de basisschool maken (bijvoorbeeld de Entreetoets in groep 7, toetsen van het leerlingvolgsysteem of een IQ-test).
     
  • Schooladvies voor 1 of 2 schooltypes
    Middelbare scholen mogen niet van basisscholen vragen om alleen schooladviezen voor 1 schooltype te geven.
 
 

Er valt zoveel meer te ontdekken dan een Cito D of E score

Zojuist weer een nieuwe leerling aangenomen in mijn praktijk voor Remedial Teaching Hoek 11 in Westbroek. Ik zie er naar uit het kind te leren kennen om samen te gaan ontdekken wat de mogelijkheden zijn.
 
Het kennismakingsgesprek met ouders was ontzettend fijn. Ouders weten het meeste van hun kind en zijn trots op hun kind. Dat hebben ook deze ouders weer uitstekend aan mij over weten te brengen. Het is heerlijk om met ouders in gesprek te zijn. Hun liefde voor hun kind te voelen.
 
Maar ook de zorgen die zij hebben over de leerachterstand van hun zoon of dochter. Vaak wordt deze achterstand in de bovenbouw van de basisschool duidelijker en realistischer:  In de klas wordt gepraat over het vervolgonderwijs, oudere broers en zussen zijn naar het VO en er wordt veelal eind groep 6 een voorlopig advies voor het Voortgezet Onderwijs gegeven.
 
Hadden ouders vaak in de middenbouw nog zoiets van “we zien het wel volgend jaar, als mijn kind ouder wordt valt het kwartje wel, misschien snapt mijn kind het volgend jaar bij een nieuwe leerkracht wel beter”, als het kind dan toch in de bovenbouw is gekomen wordt het leerlingvolgsysteem en de keuze voor het middelbaar onderwijsniveau voor veel ouders toch een serieuze zaak: De opgelopen achterstanden zijn niet ingehaald, de scores voor rekenen en begrijpend lezen baren zorgen en de leerkracht van basisschool heeft de ouders zachtjes ingefluisterd dat VMBO/TL of Mavo niet haalbaar is met deze resultaten.
 
Ouders hebben mij dan gevonden via kennissen of via een advertentie, door Facebook of door het surfen op internet. We hebben telefonisch meestal al even contact gehad om een kennismakingsgesprek te plannen. En dan drinken we koffie en luister ik. Naar alle mooie eigenschappen van hun kind. Ik hoor hoe lekker hij kan vissen, of hoe enthousiast hij in het doel de ballen tegenhoudt en hoe sociaal zij is op school en thuis. Ik luister en hoor hoe slim dit kind is in bedenken van creatieve oplossingen, hoe hard het kind kan lachen of hoe goed hij klasgenootjes kan opvrolijken. Ik luister en hoor hoe het kind worstelt met de teksten op school, hoe moeilijk hij of zij het vindt om de aandacht erbij te houden en hoe lastig hij het vindt om hulp te vragen. Ik luister en word nieuwsgierig naar dit kind dat ik mag gaan onderzoeken. En zie uit het kind te leren kennen om met elkaar te gaan ontdekken wat de mogelijkheden zijn. Want er is zoveel meer te ontdekken dan alleen de Cito D en E scores. Het vlammetje dat ooit is aangewakkerd en mij intrinsiek motiveert om elk kind verder te helpen in zijn of haar ontwikkeling, is ook vandaag na dit fijne gesprek met ouders weer opgelaaid.